* Zapadnia: Zapadni można używać, aby wykonawcy mogli pojawić się na scenie od dołu, na przykład gdy duch lub demon wyłonił się z podziemia lub postać uciekła tajnym przejściem.
* Scena górna: Górną sceną była platforma zlokalizowana nad sceną główną, na której można było kręcić sceny rozgrywające się w różnych lokalizacjach, np. na balkonie, wieży czy w lesie.
* Zasłony: Zasłony można wykorzystać do podzielenia sceny na różne obszary lub do stworzenia tła dla sceny.
* Oświetlenie: Oświetlenie zapewniały świece lub lampy oliwne, które można było wykorzystać do tworzenia różnych nastrojów i efektów.
* Maszyny: Do tworzenia efektów specjalnych, takich jak latające postacie, poruszająca się sceneria czy grzmoty i błyskawice, używano maszyn.
* Efekty dźwiękowe: Efekty dźwiękowe zostały stworzone przez muzyków, którzy potrafili grać na różnych instrumentach, tworząc różne dźwięki, takie jak śpiew ptaków, wiatr czy grzmot.
Te możliwości techniczne pozwoliły elżbietańskim dramatopisarzom tworzyć wyszukane i oszałamiające wizualnie produkcje, które bawiły i angażowały widzów.