1. Amfiteatry plenerowe:Teatry elżbietańskie były obiektami plenerowymi, umożliwiającymi widzom przeżywanie przedstawień pod naturalnym niebem. Ta plenerowa sceneria stworzyła wyjątkową więź między aktorami i widzami.
2. Architektura:Teatry elżbietańskie miały zazwyczaj kształt okrągły lub wielokątny z dziedzińcem pośrodku. Scena została umieszczona w jednym końcu dziedzińca i podwyższona, tak aby każdy mógł dobrze widzieć występ.
3. Miejsca dla widzów:Układ miejsc w teatrach elżbietańskich był zróżnicowany. Bogatsi mecenasi siedzieli na ławkach lub stołkach w zadaszonych galeriach lub „pokojach panów”. Galerie te zapewniały wygodę i schronienie klasom wyższym. Na dziedzińcu otaczającym scenę stali ludzie z plebsu, zwani też „groundlingami”.
4. The Globe Theatre:Najbardziej znanym teatrem elżbietańskim jest Shakespeare's Globe Theatre w Londynie. Zbudowany około 1599 roku, był własnością i był zarządzany przez Lorda Chamberlaina, trupę aktorską, w skład której wchodził sam Szekspir. Globe stał na południowym brzegu Tamizy i został zniszczony przez pożar w 1613 roku. W 1997 roku został odbudowany jako nowoczesny Globe Theatre.
5. Scena podestowa:Scena elżbietańska była podestem sięgającym do dziedzińca, umożliwiającym aktorom bliską interakcję z publicznością. Był stosunkowo pusty, bez wyszukanych scenografii i w dużym stopniu opierał się na występach aktorów, aby przekazać historię.
6. Aktorzy i role:Elżbietańskie zespoły teatralne składały się z mężczyzn i chłopców, ponieważ w tamtym czasie kobietom nie wolno było występować na scenie. Aktorzy specjalizowali się w różnych typach ról, takich jak bohaterowie, złoczyńcy, klauni i postacie kobiece.
7. Kostiumy:Kostiumy były integralną częścią występów. Aktorzy nosili żywe, wyszukane stroje, które symbolizowały status społeczny, osobowość i intencje ich bohaterów.
8. Oświetlenie:Przedstawienia odbywały się głównie w ciągu dnia, przy wykorzystaniu naturalnego światła. Do nocnych występów lub do tworzenia określonych efektów używano sztucznego oświetlenia, takiego jak świece.
9. Udział publiczności:Widzowie odgrywali aktywną rolę w teatrze elżbietańskim. Często wchodzili w interakcję z aktorami, udzielając werbalnych odpowiedzi i reakcji. Ta interakcja wzmocniła ogólne wrażenia i więź między wykonawcami a widzami.
10. System repertuarowy:Elżbietańskie zespoły teatralne działały w oparciu o system repertuarowy, co oznacza, że posiadały repertuar sztuk regularnie wystawianych. Dzięki temu mogli eksperymentować i budować silne więzi z odbiorcami.
Teatry elżbietańskie były miejscami kreatywności, innowacji i wymiany kulturalnej. Położyli podwaliny pod nowoczesny teatr i zapewnili scenę dla niektórych z największych dzieł literatury dramatycznej.