Allegro to jedno z najpowszechniejszych oznaczeń tempa stosowanych w zachodniej muzyce klasycznej. Często występuje w częściach symfonii, sonat, koncertów i innych utworów instrumentalnych, a także w operach, oratoriach i innych dziełach wokalnych.
Termin „allegro” pochodzi od włoskiego słowa „allegro”, które oznacza „wesoły”, „żywy” lub „wesoły”. Odzwierciedla to pogodny, optymistyczny charakter, który jest zwykle kojarzony z muzyką w tempie allegro.
Allegro jest często kontrastowane z innymi oznaczeniami tempa, takimi jak Adagio (powolne i pełne wdzięku), Andante (tempo umiarkowane) i Presto (bardzo szybkie).
Oto kilka przykładów utworów muzycznych w tempie allegro:
1. „Allegro” z V Symfonii c-moll Beethovena
2. „Allegro con brio” z 40 Symfonii g-moll Mozarta
3. „Allegro vivace” z Kwartetu smyczkowego C-dur op. 76, nr 3
4. „Allegro ma non troppo” z III Koncertu brandenburskiego G-dur Bacha
5. „Allegro furioso” z Koncertu skrzypcowego a-moll op. 3, nr 6