Typowa czteroczęściowa konstrukcja, szczególnie popularna w symfoniach romantycznych, obejmuje:
1. Część pierwsza: Allegro, często w formie allegro sonatowego. Ruch ten jest zazwyczaj okazały, dynamiczny i nadaje podstawowy ton całemu utworowi.
2. Część druga: Adagio lub Andante, często w stylu powolnym i lirycznym. Ruch ten zapewnia kontrast, prezentując ekspresyjne melodie, intensywność emocjonalną i spokojną atmosferę.
3. Część trzecia: Scherzo lub Minuet, zwykle o żywym i kontrastowym charakterze. Scherza często charakteryzują się zabawą i rytmiczną energią, podczas gdy menuety mają bardziej pełen wdzięku i dworski charakter.
4. Część czwarta: Finał, często w szybkim tempie i optymistycznym nastroju. Ta końcowa część często doprowadza kompozycję do energicznego i triumfalnego zakończenia, czasami podsumowując tematy z poprzednich części.
Chociaż w okresie romantyzmu powszechna była czteroczęściowa struktura, kompozytorzy badali także jej wariacje i alternatywy. Niektóre kompozycje romantyczne mogą mieć więcej lub mniej części, wykazywać inne struktury formalne, takie jak sonata-rondo, lub zawierać dodatkowe sekcje, takie jak powolne wstępy, sekcje programowe lub części interpolowane.