Uważa się, że surtido wywodzi się z biedniejszych klas Hawany jako alternatywa dla droższych stylów tańca, takich jak Danzón i Mambo. Charakteryzuje się improwizacyjnym charakterem, a tancerze mogą swobodnie tworzyć własne, unikalne kombinacje kroków i ruchów.
Podstawowym krokiem Surtido jest ruch na boki z lekkim ruchem bioder, któremu często towarzyszą różne obroty, zwroty i spadki. Taniec ten jest również znany z wykorzystania rytmów synkopowanych, a tancerze często włączają do swoich układów elementy rumby i inne formy tańca afro-kubańskiego.
Surtido zyskało popularność w latach pięćdziesiątych – sześćdziesiątych XX wieku i było powszechnie tańczone w klubach towarzyskich i salach tanecznych na całej Kubie. Później rozprzestrzenił się na inne części Ameryki Łacińskiej i na Karaibach i nadal jest popularnym tańcem towarzyskim.