1. Ekspresja: Izolacja pozwala tancerzom wyrazić siebie dzięki większym niuansom i zakresowi ruchu. Izolując określone części ciała, takie jak głowa, ramiona, miednica lub kończyny, tancerze mogą stworzyć bardziej dynamiczny i wyrazisty występ, który przekazuje emocje i emocjonalność.
2. Płynność i koordynacja: Izolacja ułatwia płynniejsze przejścia i poprawia ogólną koordynację ruchu. Kontrolując i izolując różne części ciała, tancerze mogą osiągnąć większą płynność i precyzję, tworząc pełne wdzięku i skomplikowane sekwencje taneczne, które prezentują umiejętną technikę.
3. Kontrola i precyzja: Izolacja wymaga wysokiego poziomu kontroli nad własnym ciałem. Rozwijając umiejętność izolowania określonych części ciała, tancerze mogą wykonywać precyzyjne i skomplikowane wzorce ruchowe, demonstrując swoją biegłość techniczną i panowanie nad swoim rzemiosłem.
4. Elastyczność: Ćwiczenia izolacyjne pomagają tancerzom rozwinąć większą elastyczność i zakres ruchu. Koncentrując się na izolowaniu różnych stawów i grup mięśni, tancerze zwiększają swoją zdolność do poruszania się w niekonwencjonalny i wymagający sposób. Zwiększona elastyczność zmniejsza również ryzyko kontuzji podczas skomplikowanych choreografii.
5. Równowaga i koordynacja: Izolowanie określonych części ciała wymaga koordynacji i równowagi, aby zachować stabilność. Udoskonalając te podstawowe umiejętności, tancerze poprawiają ogólną równowagę i koordynację, które są podstawą wymagań technicznych tańca współczesnego.
6. Muzyczność i rytm: Izolacja pozwala tancerzom lepiej współdziałać z rytmem i muzykalnością tańca. Kładąc nacisk na ruch poprzez izolację, tancerze tworzą skomplikowane wzory wizualne, które odpowiadają muzyce, wzmacniając dynamiczną relację między ruchem i dźwiękiem.
7. Improwizacja i choreografia: Izolacja umożliwia tancerzom niezależną improwizację i eksplorację ruchu. Izolując różne części ciała i łącząc je w nowy sposób, tancerze mogą tworzyć pomysłowe choreografie i odkrywać nowatorskie słownictwo związane z ruchem.