_Historia i pochodzenie_ :Tinikling jest często uważany za narodowy taniec ludowy Filipin. Pochodzi z prowincji Leyte, na obszarze pomiędzy miastami Leyte i Dulag, w XIX wieku w hiszpańskim okresie kolonialnym.
Uważa się, że taniec został zainspirowany łaskotającymi ptakami (Orthotomus atrigularis) lub ptakami ryżowymi. Te małe, żywiące się ziemią ptaki znane są ze swojej zwinności w przemierzaniu pól ryżowych i bambusowych zarośli. Mówi się, że stukanie w bambusowe tyczki naśladuje ruchy ptaków.
_Taniec_ :Tinikling polega na tym, że dwie osoby trzymają i manipulują poziomo dwoma długimi bambusowymi kijami, podczas gdy solista lub para tancerzy tańczy pomiędzy kijami. Bambusowe kije uderzają o siebie rytmicznie, wydając dźwięk klaskania, podczas gdy tancerz kroczy, podskakuje i podskakuje w koordynacji z rytmem i bez uderzania.
Bieguny są początkowo trzymane równolegle i blisko ziemi. W miarę postępu tańca są one stopniowo podnoszone i przesuwane w różne wzory. Praca nóg staje się również bardziej skomplikowana dzięki szybkim krokom, skokom, a nawet akrobacjom.
Tinikling to trudny taniec, który wymaga wielu umiejętności, zwinności i koordynacji. Tancerze muszą szybko poruszać się na nogach i mieć dobre wyczucie rytmu. Ruchy wymagają również dużej precyzji, gdyż nawet niewielki błąd może skutkować uderzeniem kijkami lub upadkiem.
_Muzyka_ :Taniec jest zazwyczaj wykonywany do muzyki granej na tradycyjnych instrumentach, takich jak rondalla, flety bambusowe i instrumenty perkusyjne. Muzyka zaczyna się powoli i stopniowo zwiększa tempo w miarę postępu tańca, odzwierciedlając rosnącą intensywność i złożoność ruchów.
_Rekwizyty_ :Głównymi rekwizytami używanymi w Tinikling są bambusowe tyczki. Zwykle są wykonane z lekkiego bambusa i mają około 1,5 do 2 metrów (4,9 do 6,6 stóp) długości. Tyczki są spłaszczone z jednej strony i zaokrąglone z drugiej, tworząc powierzchnię do uderzania i stukania. Niektórzy wykonawcy używają więcej niż dwóch rur, aby dodać złożoności i wyzwaniu do tańca.
_Odmiany_ :Na Filipinach istnieje kilka odmian Tinikling. Niektóre odmiany obejmują użycie więcej niż dwóch rur, różne wzorce pracy nóg, a nawet elementy akrobatyczne. Każdy region ma swoją własną, niepowtarzalną interpretację tańca, ukazującą artystyczną różnorodność i kreatywność Filipińczyków.
Ogólnie rzecz biorąc, Tinikling to nie tylko zabawny i efektowny taniec ludowy, ale także ważny symbol kulturowy, który odzwierciedla historię, tradycje i kreatywność narodu filipińskiego.