Martha Graham uznawana jest za jedną z pionierek tańca współczesnego. Wypracowała własną technikę, kładącą nacisk na napinanie i rozluźnianie mięśni, tworząc dzieła jednocześnie wyraziste i atletyczne. Do jej najsłynniejszych dzieł należą „Schody na ulicy” (1936), „Wiosna w Appalachach” (1944) i „Klitajmestra” (1958).
Merce Cunningham (1919–2009)
Merce Cunningham była kolejną ważną postacią tańca współczesnego. Współpracował z kompozytorem Johnem Cage'em, tworząc dzieła eksperymentalne i często oparte na przypadku. Tańce Cunninghama charakteryzowały się płynnym ruchem, złożonym rytmem i wykorzystaniem niezwykłych rekwizytów. Do jego najsłynniejszych dzieł należą „Apartament dla pięciu osób” (1958), „Winterbranch” (1964) i „Dwunożny” (1999).
Paul Taylor (1930–2018)
Paul Taylor był płodnym choreografem, który w swojej karierze stworzył ponad 140 dzieł. Jego tańce często inspirowane były literaturą, muzyką i sztuką, a ich styl wahał się od lirycznego po atletyczny. Do jego najsłynniejszych dzieł należą „Aureola” (1962), „Esplanada” (1975) i „Ostatnie spojrzenie” (1985).
Alvin Ailey (1931–1989)
Alvin Ailey był tancerzem i choreografem, założycielem Alvin Ailey American Dance Theatre. Jego prace inspirowane były kulturą i duchowością Afroamerykanów i były znane ze swojego potężnego oddziaływania emocjonalnego. Do jego najsłynniejszych dzieł należą „Revelations” (1960), „Blues Suite” (1960) i „Cry” (1971).
Twyla Tharp (1941-obecnie)
Twyla Tharp to wszechstronna choreografka, która tworzyła zarówno dla zespołów baletowych, jak i zespołów tańca współczesnego. Jej tańce często charakteryzują się skomplikowaną choreografią, złożonymi rytmami i wykorzystaniem muzyki popularnej. Do jej najsłynniejszych dzieł należą „Push Comes to Shove” (1976), „In the Upper Room” (1986) i „Movin' Out” (2002).