Nowoczesna harmonia, termin często używany zamiennie z „ późnym-romantycznym „lub” post-romantic „Harmonia odnosi się do znacznej zmiany języka harmonicznego, która pojawiła się na przełomie XIX i XX wieku. Reprezentuje odejście od ustalonych zasad i konwencji harmonii klasycznej i romantycznej, badając nowe i często złożone sposoby manipulowania akordami oraz tworzenia muzycznego napięcia i rozdzielczości.
Oto podział kluczowych funkcji:
Kluczowe cechy:
* Rozszerzone słownictwo akordów: Kompozytorzy przyjęli rozszerzone akordy , które zawierają nuty poza tradycyjnymi triadami i siódmymi akordami. Obejmuje to akordy z dodatkowymi 9., 11. i 13., tworząc bogatsze i bardziej złożone tekstury harmoniczne.
* dysonans i niejednoznaczność: Disonance stał się centralnym elementem, zastępując wyraźną rozdzielczość i dźwięki spółgłoskowe z wcześniejszych okresów. Współczesna harmonia często zawiera nierozwiązane dysonanse i niejednoznaczne postępy akordów, pozostawiając słuchacza w stanie niepewności harmonicznej.
* Chromatyzm: Zwiększone stosowanie chromatyki (Notatki poza kluczem) tworzy poczucie napięcia i niestabilności. Częste zmiany chromatyczne i modulacje (zmiany kluczowe) przyczyniają się do dwuznaczności i nieprzewidywalnej natury muzyki.
* Tonalność i atonalność: Współczesna harmonia badała obie tonację (użycie kluczowego centrum) i atonalności (Brak wyraźnego kluczowego centrum). Niektórzy kompozytorzy, jak Schoenberg, w pełni przyjęli atonalność, podczas gdy inni, jak Debussy, używali tonalności w mniej tradycyjny, bardziej płynny sposób.
* Zwiększona złożoność i eksperymenty: Współczesne harmonie często przeciwstawiają się konwencjonalnym zasadom harmonicznym i przyjmują niekonwencjonalne postępy i struktury akordów. Kompozytorzy eksperymentowali z nowymi koncepcjami, takimi jak politonalność (jednocześnie użycie wielu klawiszy) i polichords (Kombinacje akordów grały razem).
Wpływ i wpływ:
* łamanie z tradycją: Współczesna harmonia zakwestionowała ustalone normy harmoniczne z przeszłości, co doprowadziło do dramatycznej zmiany języka muzycznego i estetyki.
* nowe dźwięki i wyrażenia: Otworzył nowe możliwości dźwiękowe i pozwoliło kompozytom wyrazić szerszy zakres emocji i pomysłów.
* Wpływ na późniejszą muzykę: Współczesna harmonia miała głęboki wpływ na kolejne style muzyczne, w tym jazz, wyniki filmowe i współczesną muzykę klasyczną.
Godne uwagi kompozytorzy:
* Richard Wagner: Znany ze złożonych harmonii i używania leitmotifów.
* Gustav Mahler: Badał struktury na dużą skalę i intensywność emocjonalną poprzez innowacje harmoniczne.
* Claude Debussy: Pionierzona impresjonistyczna harmonia, charakteryzująca się płynnością, dwuznacznością i chromatyzmem.
* Arnold Schoenberg: Opracował dwunastotonową technikę, system komponowania muzyki atonalnej.
* igor Stravinsky: Zastosowano odważne i dysonansowe harmonie w swoich baletach i pracach orkiestrowych.
Współczesna harmonia nie jest stylu pojedynczym, ale raczej szerokim ruchem obejmującym różnorodne podejścia i techniki. Jego wpływ na historię muzyczną jest niezaprzeczalny, ponieważ zapoczątkował nową erę eksperymentów i innowacji w harmonii, ostatecznie kształtując dźwięk muzyki w XX wieku i później.