Skąd pochodzi taniec uliczny?

Taniec hip-hopowy (znany również jako break lub b-boying) powstał w latach 70. w Bronksie w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych. Ten styl tańca został stworzony przez młodzież afroamerykańską i portorykańską jako sposób na wyrażenie siebie i swojej kultury. Ta forma sztuki zyskała popularność na imprezach blokowych, gdzie DJ-e grali muzykę funk i soul. Tancerze tworzyli ruchy swoimi ciałami, w tym pracę nóg, kręcenie się na podłodze i zamrożenie. Oryginalne ruchy taneczne hip-hopu obejmowały uprock, toprock, downrock i freeze.

Taniec hip-hopowy szybko rozprzestrzenił się w Stanach Zjednoczonych i na świecie, stając się istotną częścią kultury hip-hopowej. Ewoluował w globalne zjawisko z różnymi stylami, takimi jak break, popping, lock i house. Z biegiem lat taniec hip-hopowy pojawiał się w teledyskach, filmach i programach telewizyjnych, zwiększając jego popularność.

Dziś taniec uliczny jest różnorodną formą sztuki, która łączy w sobie różne style i wpływy z całego świata. Wciąż ewoluuje, w miarę jak tancerze tworzą nowe ruchy i wyrażają swoją indywidualność poprzez taniec.