Strój męski:
- Nakrycie głowy: Tancerze płci męskiej noszą unikalne nakrycia głowy wykonane z tkanych koralików, piór i drewnianych akcesoriów. To nakrycie głowy symbolizuje męskość i siłę.
- Ubranie wierzchnie: Mężczyźni noszą „was”, tradycyjną kamizelkę Kalinga wykonaną z ręcznie tkanej tkaniny ozdobionej misternymi wzorami. Ta kamizelka jest zazwyczaj bez rękawów, dzięki czemu ramiona i górna część ciała tancerza mogą swobodnie się poruszać.
- Strój w talii: Tancerze zapinają w talii „bahag”, czyli przepaskę biodrową wykonaną z tkanego materiału. „Bahag” jest zabezpieczony paskiem lub szarfą.
- Akcesoria: Tancerze płci męskiej noszą bransoletki, naszyjniki i opaski na nogi ozdobione koralikami i muszelkami, co zwiększa ogólną estetykę kostiumu.
Stroje damskie:
- Nakrycie głowy: Podobnie jak tancerze, tancerki również noszą nakrycia głowy wykonane z tkanych koralików, piór i muszelek, symbolizujące kobiecość.
- Ubranie wierzchnie: Tancerki noszą „tapis”, czyli kolorową i misternie tkaną, zawijaną spódnicę. „Tapis” jest owinięty wokół talii i sięga do kostek, podkreślając wdzięk i ruch tancerki.
- Bluzka: Tancerze mają na sobie bluzkę wykonaną z misternie tkanej tkaniny. Bluzka ma zazwyczaj długi rękaw i jest ozdobiona tradycyjnymi wzorami.
- Akcesoria: Tancerki uzupełniają swoje kostiumy różnymi akcesoriami, takimi jak naszyjniki, kolczyki, bransoletki i obrączki. Akcesoria te często zawierają naturalne materiały, takie jak koraliki i muszle.
Sprzęt:
- Wentylator: Niezbędnym sprzętem używanym w tańcu zalotnym kumakaret jest wachlarz wykonany z tkanego bambusa lub innego naturalnego materiału. Tancerze wykorzystują wachlarze do tworzenia rytmicznych ruchów, które podkreślają ich kroki taneczne.
- Rekwizyty: Inne rekwizyty używane w tańcu mogą obejmować drewniane patyki lub laski, bambusowe grzechotki i instrumenty perkusyjne. Te rekwizyty dodają elementy rytmiczne do tańca i poprawiają ogólny występ.
Kostiumy i sprzęt używany podczas tańca zalotnego kumakaret są niezbędne do ukazania tożsamości kulturowej ludu Kalinga. Żywe kolory, misterne wzory i ręcznie wykonane akcesoria nie tylko dodają tańcu estetycznego piękna, ale także stanowią żywe świadectwo bogatych tradycji artystycznych i dziedzictwa kulturowego rdzennej ludności Filipin.