- Praca na podłodze: Taniec współczesny często obejmuje ruch w pozycji leżącej lub siedzącej na podłodze, wykorzystując podłogę jako powierzchnię do tańca. Kluczowymi elementami są toczenie się, przesuwanie i kontrolowane upadki.
- Zawieszenia i podnośniki: Taniec współczesny często obejmuje momenty, w których tancerze są zawieszeni w powietrzu, wspierani przez innych tancerzy. Te podnośniki i równowagi wymagają zaufania i siły między tancerzami.
- Współpraca: Praca partnerska w tańcu współczesnym obejmuje zarówno podciągnięcia, jak i skomplikowane duety, kładące nacisk na połączenie, płynność i wspólny ruch dwóch lub więcej tancerzy.
- Improwizacja: Ważnym aspektem tańca współczesnego jest wykorzystanie improwizacji. Tancerze eksplorują spontaniczność i wykorzystują swoje ciała jako narzędzia artystyczne do wyrażania siebie w danej chwili.
- Improwizacja kontaktowa: Ta technika tańca polega na stałym kontakcie fizycznym pomiędzy tancerzami, co prowadzi do nieprzewidywalnych i dynamicznych ruchów, których wsparcie i równowaga opierają się na punktach kontaktu.
- Upadek i regeneracja: Taniec współczesny często obejmuje kontrolowane upadki, podczas których tancerze płynnie i z wdziękiem opadają na ziemię, a następnie odzyskują opanowanie, tworząc dramatyczne chwile napięcia i odprężenia.
- Przeciwwaga i niecentrowanie: Ruch we współczesnym tańcu często bawi się koncepcjami równowagi i braku równowagi. Tancerze równoważą ciężar, przesuwając go między kończynami lub wykorzystując pęd swojego ciała, aby stworzyć poczucie niestabilności.
- Technika uwalniania: Taniec współczesny powszechnie wykorzystuje zasady techniki rozluźniającej, która skupia się na uwolnieniu ciała od napięcia, pozwalając na bardziej płynne, płynne ruchy.
- Ruchy podróżne: Wiele utworów tańca współczesnego charakteryzuje się ekspansywnymi ruchami, które obejmują szeroki zakres przestrzeni. Tancerze poruszają się po obszarze występu, wykonując duże, skomplikowane kroki i skoki.
- Izolacja górnej części ciała: Taniec współczesny kładzie nacisk na dynamiczny ruch górnej części ciała. Techniki izolacyjne służą do artykułowania określonych części ciała, tworząc wyraziste gesty.
Te kroki to tylko rzut oka na różnorodną i rozwijającą się dziedzinę tańca współczesnego. Współcześni tancerze nieustannie przesuwają granice i łączą techniki, aby stworzyć nowe słowniki ruchowe.