1. Onomatopeja: Niektórzy uważają, że termin „jazz” powstał jako onomatopeja opisująca improwizacyjny i synkopowany charakter muzyki. Słowo „jazz” mogło zostać użyte do przedstawienia dźwięku improwizacji lub paplaniny muzyków podczas występów.
2. Afrykańsko-amerykański język narodowy: Inni sugerują, że „jazz” wywodzi się z języka afroamerykańskiego, gdzie był używany jako slangowe określenie czegoś ekscytującego, żywego lub innego. Mogła to być skrócona forma słowa „jasm” lub „jasmin”, które odnosiło się do żywego stylu muzycznego.
3. Wpływ języka francuskiego: Istnieje również możliwość, że termin „jazz” jest spokrewniony z francuskim słowem „jase” lub „jaser”, oznaczającym „pogawędkę” lub „plotkę”. Można to powiązać z improwizacyjnym i konwersacyjnym charakterem muzyki jazzowej, w której muzycy „rozmawiają” ze sobą za pośrednictwem swoich instrumentów.
4. Charles Edward Smith: Popularna postać o nazwisku Charles Edward Smith, znana jako „Jazzbo” lub „Jasbo”, mogła mieć wpływ na rozpowszechnienie tego terminu. Był gitarzystą i wykonawcą muzyki ragtime, działającym na początku XX wieku. Jego pseudonim lub pseudonim sceniczny mógł przyczynić się do spopularyzowania słowa „jazz”.
Chociaż dokładne pochodzenie jest niepewne, termin „jazz” stopniowo zaczęto kojarzyć z wyjątkową mieszanką afroamerykańskich tradycji muzycznych, ragtime'u, bluesa i improwizacji, która charakteryzowała wczesną muzykę jazzową. Ewoluował i przekształcał się przez dziesięciolecia, obejmując różne style i podgatunki, ale nazwa „jazz” pozostała powszechnie uznawanym określeniem tego kultowego gatunku.