Thelonious Monk: Powell był bliskim przyjacielem i muzycznym współpracownikiem Theloniousa Monka, kolejnego giganta bebopu. Obaj muzycy podzielali podobne podejście do improwizacji, przedkładając melodię i inwencję rytmiczną nad techniczną wirtuozerię. Gra Powella na kompozycjach Monka, takich jak „Round Midnight” i „Straight, No Chaser”, uważana jest za jedno z jego najlepszych dzieł.
Wpływ na Milesa Davisa: Miles Davis, jeden z najbardziej wpływowych muzyków jazzowych wszechczasów, był wielkim wielbicielem Buda Powella. Davis często przypisywał Powellowi główny wpływ na jego własny rozwój muzyczny. Grę Powella można usłyszeć na kilku wczesnych nagraniach Davisa, w tym „The Birth of the Cool” i „Kind of Blue”.
Nauczanie: Bud Powell był utalentowanym nauczycielem, który był mentorem wielu młodych muzyków jazzowych. Wśród jego uczniów byli Chick Corea, Herbie Hancock, McCoy Tyner i Keith Jarrett. Wpływ Powella można usłyszeć w grze tych i wielu innych pianistów jazzowych.
Starsza wersja: Wkład Buda Powella w jazz jest niezmierzony. Był genialnym pianistą, kompozytorem i improwizatorem, który pomógł ukształtować bieg historii jazzu. Jego muzyka nadal cieszy się uznaniem i jest studiowana przez miłośników jazzu na całym świecie.