Taniec pszczół to forma komunikacji wykorzystywana przez pszczoły miodne do przekazywania innym członkom ula ważnych informacji, zwłaszcza na temat lokalizacji i odległości od cennych źródeł pożywienia. Poprzez wyszukane ruchy taneczne pszczoły dokładnie przekazują szczegóły, takie jak kierunek, odległość i jakość źródła pożywienia.
Rodzaje tańców pszczół:
1. Taniec okrągły: Wykonywane, gdy źródło pożywienia znajduje się w odległości około 50 metrów od ula. Pszczoła porusza się po okręgu lub półkolu, naprzemiennie zwracając się w lewo i w prawo. Taniec ten dostarcza ogólnych informacji o lokalizacji źródła pożywienia.
2. Taniec machania: Służy do informowania o lokalizacji źródeł pożywienia znajdujących się w odległości większej niż 50 metrów od ula. Taniec składa się z prostego biegu (faza machania), po którym następuje półkole. Kierunek ruchu wahadłowego względem słońca wskazuje kierunek źródła pożywienia.
Dekodowanie tańca:
1. Kierunek tańca: Kąt biegu w porównaniu do pionu wskazuje kierunek źródła pożywienia względem słońca.
2. Intensywność i czas trwania: Siła tańca i długość ruchu machania przekazują informację o odległości od źródła pożywienia.
3. Ślad zapachowy: W niektórych przypadkach pszczoły zwiadowcze mogą również pozostawić ślad zapachowy podczas wykonywania tańca, dostarczając dodatkowych wskazówek co do lokalizacji źródła pożywienia.
4. Komunikacja na odległość: Szybkość i długość przebiegów machających koduje odległość do źródła pożywienia. Dłuższe i szybsze biegi wahadłowe wskazują na bardziej odległe źródła pożywienia.
Niezwykła precyzja tańca pszczół umożliwia sprawną wymianę informacji w obrębie ula. Interpretując i podążając za tymi tańcami, pszczoły robotnice są w stanie zoptymalizować wysiłki związane z żerowaniem i skutecznie lokalizować zasoby pożywienia, przyczyniając się do przetrwania i sukcesu całej kolonii.