Arts >> Sztuka i rozrywka >  >> Taniec >> Taniec jazzowy

Dlaczego często używano terminu „epoka jazzu”?

Termin „wiek jazzu” został ukuty przez F. Scotta Fitzgeralda w jego opowiadaniu „Moje utracone miasto” z 1922 roku. Termin ten miał oddać ducha epoki (mniej więcej lat 20. XX w.), która charakteryzowała się rozkwitem kultury popularnej i odrzuceniem tradycyjnych wartości.

Istnieje kilka powodów, dla których często używa się terminu epoka jazzu na określenie tego okresu.

- Popularność muzyki jazzowej. Jazz był nową formą muzyki, która pojawiła się na początku XX wieku i szybko podbiła kraj. Jego popularność wynikała częściowo z zaraźliwego rytmu, który zachęcał ludzi do tańca. Muzyka jazzowa była także kojarzona z kulturą afroamerykańską i pomogła przełamać bariery rasowe.

- Czas wielkich zmian społecznych i kulturowych. Era jazzu była czasem wielkich zmian społecznych i kulturowych w Ameryce. Kobiety zyskiwały więcej praw i niezależności, a tradycyjna struktura rodziny zaczynała się rozpadać. Doprowadziło to do powstania nowych obyczajów społecznych i seksualnych, a także przyczyniło się do wzrostu konsumpcjonizmu.

- Zakaz. Zakaz (zakaz sprzedaży i spożywania alkoholu) obowiązywał od 1920 do 1933 roku, ale był powszechnie niepopularny. Doprowadziło to do wzrostu liczby barów i nielegalnego handlu, co zapewniło pracę wielu osobom.

- Postęp technologiczny. Era jazzu to także czas wielkiego postępu technologicznego. Samochód stał się tańszy i bardziej dostępny, co ułatwiło ludziom podróżowanie. Coraz większą popularność zdobywało także radio, które pomogło szerzyć nowe idee i trendy.

Wszystkie te czynniki złożyły się na ducha epoki jazzu, który charakteryzował się poczuciem optymizmu, ekscytacji i zmian.

Taniec jazzowy

Powiązane kategorie