Dawno, dawno temu było sobie piękne i spokojne miasteczko o nazwie Bella-Vista. Położone było w górach i otoczone bujnymi lasami. Miasto było pełne przyjaznych, pracowitych ludzi i wszyscy się znali.
Pewnego dnia do Bella-Vista przybył młody mężczyzna o imieniu Juan. Był tajemniczym i samotnym obcokrajowcem, którego nikt wcześniej nie widział. Juan osiedlił się w małej chatce na skraju wioski i nie miał zbyt wielu interakcji z innymi mieszkańcami wioski.
Wieśniacy byli ciekawi Juana i chcieli dowiedzieć się o nim więcej. Ale był bardzo powściągliwy i nie mówił zbyt wiele. Jednak mieszkańcy wioski zaczęli zauważać coś dziwnego w Juanie. Zawsze zdawał się ich obserwować, jakby ich obserwował.
Pewnego dnia Juan zniknął. Wieśniacy szukali go wszędzie, ale nie mogli go znaleźć. Zaczęli się o niego martwić i zastanawiali, czy nie stało się coś złego.
Następnego dnia Juan wrócił do miasta. Był brudny, w łachmanach i wyglądał okropnie. Wieśniacy byli zaskoczeni jego widokiem i pytali, co się z nim stało.
Juan powiedział im, że od wielu dni zgubił się w lesie i przeżył wiele trudności. Wieśniacy odetchnęli z ulgą, widząc go z powrotem, i pomogli mu sprzątać i ubierać się.
Potem Juan zaczął otwierać się na mieszkańców wioski. Opowiedział im o swojej przeszłości i swoim życiu. Wieśniacy dowiedzieli się, że jest inteligentnym i życzliwym człowiekiem, i zaczęli mu ufać.
Juan pozostał w Bella-Vista i został członkiem wspólnoty. Zakochał się w młodej kobiecie o imieniu Maria i pobrali się. Założyli rodzinę i żyli długo i szczęśliwie.