- „Umierający łabędź” choreografa Michaiła Fokina jest powszechnie uznanym przykładem tańca lirycznego. Wystawiony po raz pierwszy w 1905 roku, jest to utwór solowy przedstawiający pełne wdzięku i wzruszające ostatnie chwile łabędzia.
- „Popołudnie Fauna” choreografa Wacława Niżyńskiego, którego premiera odbyła się w 1912 r. To liryczne solo baletowe porusza tematy pożądania i tęsknoty.
- "Sylwia:Pas de Deux" choreografa Fredericka Ashtona, wystawiony po raz pierwszy w 1952 roku, to liryczny duet baletowy, który oddaje romantyczną grę Sylvii i jej kochanka Aminty.
- „Zielony stół” choreografa Kurta Joossa, stworzony w 1932 roku, to alegoria polityczna, która porusza okropności wojny oraz wpływ nacjonalizmu i militaryzmu.
- „W obliczu królów” choreografa Christophera Wheeldona, wystawiony po raz pierwszy w 2019 roku, to liryczny spektakl tańca współczesnego, który odzwierciedla dynamikę władzy i poszukiwanie tożsamości.