W tenisie forhend (uderzenie dominującą ręką) jest zazwyczaj szybszy i silniejszy. W rezultacie strona dominująca rozwija się i wzmacnia w naturalny sposób poprzez ciągłą grę na boisku. Jednakże niedominująca strona używana do uderzeń bekhendowych może zostać pominięta. Bez odpowiedniej uwagi i treningu niedominująca noga może stać się słabsza pod względem siły, koordynacji i szybkości.
Rozbieżność między stroną dominującą a stroną niedominującą powoduje brak równowagi, powszechnie określany jako „syndrom leniwych nóg”. Może to mieć wpływ na efektywność ruchu i powodować trudności podczas gry w tenisa, szczególnie podczas wykonywania szybkich ruchów bocznych lub zmiany kierunku na korcie.
Zapobieganie „syndromowi leniwych nóg” wymaga zrównoważonego i konsekwentnego treningu, który koncentruje się zarówno na dominujących, jak i niedominujących nogach oraz bokach ciała. Może to obejmować ćwiczenia skupiające się na wzmocnieniu niedominującej nogi oraz poprawie jej koordynacji i szybkości.