- Ustal bodziec bezwarunkowy (USA): Zidentyfikuj naturalnie występujący bodziec, który wyzwala reakcję automatyczną (reakcję bezwarunkową, UR) bez wcześniejszego uczenia się.
- Wprowadź bodziec neutralny (NS): Wprowadź neutralny bodziec, który sam w sobie nie wywołuje pożądanego zachowania.
- Połącz USA z NS: Wielokrotnie prezentuj bodziec neutralny (NS) w bliskiej czasowej bliskości bodźca bezwarunkowego (US), tak aby NS został powiązany z USA.
- Rozwiń bodziec warunkowy (CS): Z biegiem czasu bodziec neutralny staje się bodźcem warunkowym (CS), który teraz wywołuje podobną reakcję (reakcja warunkowa, CR) nawet bez obecności bodźca bezwarunkowego.
Warunkowanie Operacyjne
- Wzmocnij pożądane zachowania: Zapewnij pozytywne konsekwencje (nagrody lub wzmocnienia) bezpośrednio po pożądanym zachowaniu, aby zwiększyć jego występowanie w przyszłości.
- Karaj niepożądane zachowania: Dostarcz negatywne konsekwencje (karę) natychmiast po niepożądanym zachowaniu, aby zmniejszyć jego przyszłe występowanie.
- Kształtuj złożone zachowania: Użyj kształtowania, stopniowego procesu wzmacniania kolejnych przybliżeń pożądanego zachowania, aż do osiągnięcia końcowego złożonego zachowania.
- Użyj harmonogramów zbrojenia: Użyj różnych harmonogramów zbrojenia (stałych, zmiennych lub przerywanych), aby utrzymać skuteczność zbrojenia.
- Zapewnij spójność i przejrzystość: Bądź konsekwentny w swoim podejściu do warunkowania klasycznego i instrumentalnego i upewnij się, że konsekwencje są jasne dla osoby uczącej się danego zachowania.