Oto dlaczego:
* Wczesne zaangażowanie w Dada: Arp był członkiem-założycielem ruchu Dada w Zurychu w Szwajcarii i aktywnie uczestniczył w jego antysztuce, antywojennej i antyracjonalistycznej agendzie. Jego wczesne prace, takie jak „Kolaże ułożone według praw przypadku” (1916-1917), ucieleśniają zabawnego, nonsensownego ducha Dada.
* Zwrot w stronę surrealizmu: Styl artystyczny Arpa ewoluował później, wchodząc w większy wpływ surrealizmu. Był szczególnie zainteresowany badaniem podświadomych obrazów i organicznych form natury, które są głównymi założeniami surrealizmu. Jego rzeźby i płaskorzeźby często przedstawiają biomorficzne kształty, pozornie inspirowane naturalnym wzrostem i transformacją.
* Unikalna mieszanka: Chociaż twórczość Arpa ma wspólne cechy z obydwoma ruchami, zachowuje niepowtarzalną tożsamość. Jego język artystyczny charakteryzuje się:
* Nacisk na przypadek i spontaniczność: Jest to zgodne z odrzuceniem przez Dadę tradycyjnych metod tworzenia sztuki.
* Badanie form organicznych: Wiąże się to ze skupieniem się surrealizmu na podświadomości i irracjonalności.
Dlatego Hansa Arpa najlepiej rozumieć jako artystę, który łączył zarówno Dada, jak i surrealizm, łącząc ich estetykę w swoim własnym, charakterystycznym stylu. Jest kluczową postacią w okresie przejściowym między tymi dwiema rewolucjami artystycznymi.