Kiedy Waverly prosi o torbę solonych śliwek w grze, nie jest to dosłowne żądanie. To metafora. Oto, co się stanie:
* żądanie Waverly: Waverly gra w turniej, a ona czuje się niespokojna i rozproszona. Prosi matkę o torbę solonych śliwek, chińską przysmak, mając nadzieję, że uspokoi jej nerwy i pomoże jej się skupić. To pokazuje, jak nawet w grze Waverly wciąż chce być pocieszony tradycjami jej matki.
* Odpowiedź matki: Matka odmawia, mówiąc, że jest to sprzeczne z zasadami gry. Wyjaśnia, że Waverly musi nauczyć się grać bez polegania na rzeczach zewnętrznych. Ten moment podkreśla przekonanie matki, że Waverly musi być twardy i samowystarczalny.
* Metafora: Ta odmowa reprezentuje oczekiwanie matki, że Waverly będzie niezależna i konkurencyjna na świecie, nawet kosztem własnego komfortu i tradycyjnego sposobu. Solone śliwki symbolizują „pocieszenie” jej chińskiego dziedzictwa, a odmawiając im, matka popycha wahanie do bardziej zachodniego świata.
Ostatecznie ta scena dotyczy złożoności asymilacji kulturowej, napięcia między tradycją a ambicją oraz presją, z jaką, przed którymi stoją młodzi ludzie, próbując nawigować oba.