Ucieczki Houdiniego do wody były szczególnie imponujące, ponieważ potrafił wstrzymać oddech na długi czas. Podczas jednej ze swoich najsłynniejszych ucieczek Houdini został zamknięty w puszce po mleku, którą następnie napełniono wodą. Udało mu się uciec z puszki w niecałe trzy minuty.
Zdolność Houdiniego do ucieczki z wody wynikała z połączenia czynników. Po pierwsze, miał bardzo silny układ oddechowy. Był w stanie wstrzymać oddech na długi czas, spowalniając tętno i tempo oddychania. Po drugie, Houdini był bardzo elastyczny. Potrafił zginać swoje ciało w małe przestrzenie i prześlizgiwać się przez wąskie otwory. Po trzecie, Houdini był bardzo inteligentny. Potrafił wymyślić, jak otwierać zamki i uciekać z więzów.
Ucieczki wodne Houdiniego były świadectwem jego siły fizycznej, sprawności umysłowej i odwagi. Był prawdziwym mistrzem sztuki ucieczki.