* Wie wszystko: Potrafią zajrzeć do umysłów wszystkich postaci, zrozumieć ich motywacje i odkryć ukryte prawdy.
* Nie jest znakiem: Istnieją poza historią, oferując obiektywny ogląd.
* Prowadzi czytelnika: Podkreślają morał tej historii, często używając bezpośrednich stwierdzeń, takich jak „To pokazuje…” lub „Dlatego…”.
Przykład:
W „Żółwiu i zającu” Ezopa narrator wie, że Zając jest arogancki, a Żółw uparty. Widzimy zarówno ich myśli, jak i działania. Następnie narrator bezpośrednio wyjaśnia morał:„Wyścig wygrywa powoli i równomiernie”.
Są jednak wyjątki:
* W niektórych bajkach może być narracja pierwszoosobowa , gdzie postać opowiada historię z własnej perspektywy. Pozwala to na bardziej osobiste i wciągające wrażenia, ale może ograniczać ujawnienie całej historii.
* Szczególnie bajki o zwierzętach mogą czasami przedstawiać punkt widzenia postaci zwierzęcej , tworząc bardziej wiarygodne i humanizowane doświadczenie. Pozwala to czytelnikowi zrozumieć myśli i uczucia bohatera.
Ostatecznie punkt widzenia przedstawiony w bajce służy skutecznemu przekazaniu lekcji moralnej i pozostawieniu trwałego wrażenia na czytelniku. Nie chodzi tu o indywidualną perspektywę, a bardziej o podkreślanie uniwersalnych prawd o ludzkiej naturze i zachowaniu.