* Ostrzeżenie SOOTHSAYER: W ustawie 1 wróżbit ostrzega Cezara, aby „wystrzegać się IDES z marca”. Chociaż Cezar go odrzuca, fakt, że jest świadomy ostrzeżenia, a nawet uznaje je („on jest marzycielem”) implikuje poziom świadomości, a może nawet odrobinę troski, wobec omen.
* Calpurnia's Dream: Calpurnia ma żywe marzenie o krwawieniu posągu Cezara, który interpretuje jako zły omen. Ten sen, choć nie Cezara, jest mu przedstawiony jako znak, a jego początkową niechęć do wyjścia do Senatu można interpretować jako przesądna odpowiedź na jej obawy. Jednak ostatecznie zastępuje swoje obawy i postanawia iść.
* lekceważące podejście Cezara: W trakcie 2 ustawy Cezar wielokrotnie odrzuca wróżki i ostrzeżenia. Można to interpretować jako sposób wykazania jego pewności siebie i kontroli. Można to jednak również postrzegać jako ukrycie głębszej wiary w moc tych znaków, szczególnie w świetle innych przykładów.
Należy zauważyć, że Szekspir nigdy nie stwierdza wyraźnie wiary Cezara w błony. Interpretacja tych instancji pozostaje otwarta publiczności. Jednak sceny te wskazują na możliwość, że Cezar jest co najmniej świadomy o sile omensów, a może nawet posiadania pewnego stopnia przesądnego przekonania.