* Utrata mocy: Piotr był mocno zwolennikiem autokracji i absolutnej rządów. Obawiał się utraty mocy i kontroli, zarówno na wewnętrzną opozycję, jak i zewnętrzne zagrożenia. Był podejrzliwy wobec szlachty, która sprzeciwiła się jego reformom, i bezwzględnie radził sobie z tymi, którzy zakwestionowali jego autorytet.
* zagraniczna inwazja: Rosja była otoczona przez potężnych wrogów, w tym Szwecję, Imperium Osmańskie i Polskę-Litwą. Piotr był głęboko świadomy ciągłego zagrożenia inwazją i poświęcił wiele jego panowania na wzmocnienie wojska i rozszerzenie granic rosyjskich.
* stagnacja i upadek: Piotr był żarliwym reformatorem i obawiał się, że Rosja pozostanie w tyle za innymi mocarstwami europejskimi, jeśli pozostanie w stagnacji. Uważał, że Rosja musi zmodernizować i przyjąć zachodnie innowacje, aby stać się silnym i dostatnim narodem.
* Opozycja religijna: Podczas gdy Piotr przyjął wiele aspektów kultury zachodniej, był również ostrożny wobec opozycji religijnej. Jego reformy były często postrzegane przez niektórych członków Kościoła prawosławnego jako świętokradztwo i kilkakrotnie spotykał się ze ze strony duchowieństwa.
* Brak sukcesu: Piotr był ambitnym i zdeterminowanym przywódcą i głęboko pożądał sukcesu we wszystkich swoich wysiłkach. Obawiał się, że jego reformy zawiedzie i że Rosja nie osiągnie wielkości.
Ostatecznie obawy Piotra były zakorzenione w jego pragnieniu, aby Rosja stała się główną potęgą na scenie światowej. Był gotów podjąć wszelkie działania niezbędne do osiągnięcia tego celu, nawet jeśli oznaczało to sprzeciw i trudności. Jego dziedzictwo jest złożone, ale jego lęk przed stagnacją i upadkiem prawdopodobnie doprowadził go do popchnięcia Rosji do przodu, nawet jeśli oznaczało to poświęcenie niektórych tradycyjnych wartości i przekonań.