Można zastosować różne techniki ditheringu, z których każda daje inne efekty wizualne. Do najpopularniejszych algorytmów ditheringu należą:
* Dithering Floyda-Steinberga:Algorytm ten rozdziela błąd z każdego piksela na sąsiednie piksele, tworząc płynne przejście między kolorami.
* Uporządkowane dithering:technika ta wykorzystuje stały wzór pikseli do utworzenia rozproszonego obrazu, co daje bardziej zorganizowany i przewidywalny efekt wizualny.
* Losowe dithering:Algorytm ten dodaje losowy szum do obrazu, co skutkuje bardziej chaotyczną i nieprzewidywalną teksturą wizualną.
Dithering odgrywa znaczącą rolę w różnych zastosowaniach, takich jak:
* Kompresja obrazu: Dithering pomaga zmniejszyć rozmiar pliku obrazów cyfrowych poprzez zmniejszenie liczby kolorów, dzięki czemu są one bardziej odpowiednie do przechowywania i transmisji w sieciach o ograniczonej przepustowości.
* Kwantyzacja kolorów: Dithering można wykorzystać do przekształcenia obrazu o ciągłym zakresie kolorów w obraz o ograniczonej liczbie kolorów, zachowując w jak największym stopniu wygląd wizualny.
* Półtonowanie: Dithering jest szeroko stosowany w druku w celu stworzenia iluzji obrazów o ciągłych tonach przy użyciu ograniczonej liczby atramentów. Roztrząsając punkty rastrowe, drukarki tworzą wrażenie różnych odcieni i kolorów.
Algorytmy i techniki ditheringu stale ewoluują, mając na celu osiągnięcie lepszej jakości obrazu przy jednoczesnym zachowaniu kompromisu między redukcją kolorów a wiernością wizualną.