Ideą Zasłony Ignorancji jest to, że decydenci nie powinni mieć dostępu do informacji na temat ich własnej tożsamości, statusu społecznego i ekonomicznego oraz innych szczegółów kontekstu, które mogłyby wpłynąć na ich wybory. Usunięcie tych informacji powoduje przeniesienie uwagi z wąskich interesów osobistych na szersze rozważania na temat tego, co jest sprawiedliwe, sprawiedliwe i korzystne dla społeczeństwa jako całości.
John Rawls, filozof polityki i moralności, wprowadził koncepcję zasłony ignorancji w swojej książce „Teoria sprawiedliwości”. Według Rawlsa racjonalni i bezstronni decydenci na takim stanowisku – za zasłoną ignorancji – wybieraliby zasady sprawiedliwości i uczciwości, które obowiązują jednakowo wszystkich jednostek.
Zasłona niewiedzy nie ma na celu zacierania osobistych doświadczeń i wartości. Zachęca raczej decydentów do priorytetowego traktowania wartości uniwersalnych i myślenia poza indywidualnymi okolicznościami, aby zapewnić, że polityka będzie przestrzegać podstawowych zasad sprawiedliwości, równości i równych szans.
Stosowanie zasłony ignorancji ma zastosowanie w różnych dziedzinach, takich jak polityka publiczna, prawo, ekonomia i planowanie społeczne, gdzie poszukuje się sprawiedliwych i uczciwych wyników. Należy jednak pamiętać, że praktyczne zastosowanie może być złożone, ponieważ do praktycznego wdrożenia polityki może być niezbędny pewien poziom danych osobowych. Niemniej jednak Zasłona Ignorancji służy jako eksperyment myślowy, który może pomóc w ukierunkowaniu procesów decyzyjnych na tworzenie bardziej sprawiedliwych i włączających społeczeństw.