1. „Jestem tu obcy i nie jestem mile widziany.”
To stwierdzenie odzwierciedla poczucie izolacji i wyobcowania Antygony od społeczności. Jest wyrzutkiem zarówno ze względu na swoje działania przeciwstawiające się rozkazowi Kreona, jak i ze względu na historię swojej rodziny. To stwierdzenie jest także zapowiedzią jej tragicznego losu.
2. „Nie boję się śmierci.”
To stwierdzenie pokazuje odwagę i determinację Antygony. Wolałaby stawić czoła śmierci, niż pójść na kompromis ze swoimi zasadami. To stwierdzenie stoi także w sprzeczności z jej wcześniejszą obawą przed pochowaniem żywcem.
3. „Idę do siebie, do swoich ludzi.”
To stwierdzenie sugeruje, że Antygona wierzy, że w śmierci odnajdzie spokój i szczęście. Pragnie opuścić świat żywych i dołączyć do rodziny w zaświatach.
4. „Jestem dzieckiem Edypa i odziedziczyłem jego klątwę.”
To stwierdzenie potwierdza tragiczny los Antygony. Wierzy, że ciąży na niej klątwa z powodu zbrodni ojca. To stwierdzenie sugeruje również, że Antygona ma poczucie winy i wstydu za czyny swojej rodziny.