1. Wiara w „niezatapialność” i niewystarczająca pojemność łodzi ratunkowej :Titanic został okrzyknięty „statkiem niezatapialnym”, co wzbudziło fałszywe poczucie bezpieczeństwa wśród jego projektantów, budowniczych i członków załogi. Ta nadmierna pewność siebie spowodowała, że statek przewoził łodzie ratunkowe jedynie ułamek całkowitej liczby pasażerów i załogi. Pojemność łodzi ratunkowych ustalono w oparciu o przestarzałe przepisy i założenie, że wodoszczelne przedziały statku zapobiegną jego zatonięciu.
2. Ignorowanie ostrzeżeń :Pomimo otrzymania wielu ostrzeżeń o lodzie od innych statków w pobliżu, kapitan Edward Smith zdecydował się utrzymać prędkość i kurs Titanica. Decyzja ta opierała się na przekonaniu, że statek może poruszać się po wodach pokrytych lodem bez większego ryzyka. Ostrzeżenia zostały zlekceważone lub nie zostały skutecznie przekazane załodze, co doprowadziło do braku przygotowania na wypadek sytuacji awaryjnej.
3. Nadmierna prędkość w niebezpiecznych warunkach :Kapitan Smith i jego załoga zmusili Titanica do poruszania się z dużą prędkością, mimo że donoszono o istnieniu gór lodowych w okolicy. Statek płynął z prędkością około 22 węzłów, czyli szybciej niż zalecano na lodowatych wodach. Nadmierna prędkość ograniczała manewrowość statku i utrudniała omijanie przeszkód.
4. Brak publikacji ogłoszeń :Titanic nie miał wystarczającej liczby punktów obserwacyjnych na bocianiem gnieździe. Na służbie było tylko dwóch obserwatorów, którzy nie byli wyposażeni w lornetki. Ten brak właściwej obserwacji przyczynił się do późnego dostrzeżenia góry lodowej, skracając czas dostępny dla statku na wykonanie uniku.
5. Nieskuteczna partycjonalizacja :Titanic został zaprojektowany z 16 wodoszczelnymi przedziałami, które miały zapobiegać zatonięciu statku w przypadku uszkodzenia jednego lub więcej przedziałów. Projektanci nie wzięli jednak pod uwagę możliwości jednoczesnego naruszenia wielu przedziałów, co miało miejsce, gdy Titanic uderzył w górę lodową.
6. Nieodpowiednie szkolenie i koordynacja :Załoga Titanica nie była odpowiednio przygotowana na sytuację awaryjną. Wystąpiły braki w szkoleniu i koordynacji, co utrudniało skuteczne reagowanie i ewakuację. Załoga nie była zaznajomiona z układem i działaniem łodzi ratunkowych, co doprowadziło do zamieszania i opóźnień w ich wodowaniu.
7. Zasady „Najpierw kobiety i dzieci” :Chociaż podczas wchodzenia na pokład łodzi ratunkowych przestrzegano zasady „najpierw kobiety i dzieci”, nie była ona ściśle egzekwowana i wielu mężczyzn pozostało na pokładzie, podczas gdy kobiety i dzieci można było uratować. Polityka ta, choć miała dobre intencje, przyczyniła się również do nieproporcjonalnej liczby ofiar wśród mężczyzn.
8. Brak przepisów i nadzoru :W tamtym czasie przemysłowi morskiemu brakowało rygorystycznych przepisów i nadzoru. Właściciele Titanica, firma White Star Line, przedkładali prędkość i luksus nad względy bezpieczeństwa. Dominująca w branży żeglugowej postawa „bezpieczeństwa za wszelką cenę” doprowadziła do niewystarczającego przygotowania na sytuacje awaryjne.
Podsumowując, zatonięcie Titanica można przypisać wielu czynnikom, w tym dumie, nadmiernej pewności siebie, nieodpowiednim środkom bezpieczeństwa oraz braku właściwej oceny i ograniczenia ryzyka. Czynniki te zaowocowały szeregiem decyzji, które ostatecznie doprowadziły do tragicznych ofiar śmiertelnych i pozostawiły trwały wpływ na przepisy dotyczące bezpieczeństwa morskiego.