Utrata wzroku Edyp oślepia się, bo nie może już znieść widoku świata skażonego jego czynami. Jego samooślepienie symbolizuje ciemność, która opadła na jego życie i odmowę zmierzenia się z rzeczywistością. Podkreśla ideę umyślnej ignorancji, w ramach której zamyka się na świat, który doprowadził go do tak niszczycielskiego losu.
Objawienie :Ślepota Edypa może być postrzegana jako forma objawienia. Został zaślepiony swoją ignorancją i ślepotą moralną, która pozwoliła mu popełniać straszne czyny. Oślepiając siebie, rzuca światło na prawdę, zdzierając zasłonę iluzji, która nie pozwala mu zobaczyć konsekwencji swoich czynów. To dzięki tej fizycznej ślepocie zyskuje głębsze zrozumienie własnego charakteru i sieci losu, w którą został złapany.
Duchowa ciemność :Oślepienie odzwierciedla także wewnętrzną ciemność i zamieszanie Edypa. Nieświadomie dopuścił się strasznych czynów, a narzucona mu ślepota oznacza pogrążenie się w wewnętrznym niepokoju. Odzwierciedla jego duchową udrękę i szkody psychiczne spowodowane tragicznymi okolicznościami.
Kontrast ze światłem i wiedzą :Samooślepienie Edypa stoi w jaskrawym kontraście z jego wcześniejszą pogonią za prawdą i wiedzą. Próbując odkryć prawdę o śmierci Lajosa, Edyp nieświadomie zagłębia się w sieć oszustw, które odkrywają jego ukrytą przeszłość. Oślepienie podkreśla cenę, jaką płaci za nieustanną pogoń za wiedzą, co prowadzi go do zmierzenia się z rzeczywistością, która okazuje się nie do zniesienia.
Tragiczny bohater :Samookaleczenie Edypa pokrywa się z koncepcją bohatera tragicznego w literaturze greckiej. Bohaterowie tragiczni często przez własne czyny są skazani na zagładę i doświadczają odwrócenia losu, doświadczając upadku i głębokiego cierpienia. Samooślepienie Edypa ukazuje skrajny charakter jego upadku od władzy i honoru oraz ucieleśnia tragiczne elementy kluczowe dla greckiego dramatu.
Podsumowując, symboliczne znaczenie samookaleczenia Edypa polega na przedstawieniu jego psychologicznych ciemności, ujawnieniu ukrytych prawd i tragicznych konsekwencjach, jakie grożą mu w wyniku nieszczęśliwego losu. Służy jako potężne przypomnienie o wzajemnym oddziaływaniu wiedzy i cierpienia oraz o złożoności ludzkiej natury.