Oto zestawienie powiązań jego twórczości z terminami, o których wspomniałeś:
Pragmatyzm: Chociaż twórczość Duchampa często kwestionowała tradycyjną wartość obiektów artystycznych i ich tworzenia, nie kieruje się wyłącznie pragmatyzmem. Interesowało go prowokowanie do myślenia i kwestionowanie samej definicji sztuki, a nie skupianie się wyłącznie na użyteczności i praktyczności.
Formalizm: Twórczość Duchampa, zwłaszcza jego Readymades, może być postrzegana jako antyformalistyczna. Odrzucił tradycyjne skupienie się na rzemiośle, estetyce i pięknie formalnym na rzecz kwestionowania samego pojęcia sztuki. Bardziej interesowały go konceptualne i skłaniające do myślenia aspekty swojej pracy.
Symbolika: Chociaż prace Duchampa można interpretować symbolicznie, nie jest ono z natury symboliczne w taki sposób, w jaki tradycyjna symbolika ma na celu reprezentowanie abstrakcyjnych idei lub koncepcji poprzez elementy wizualne. Jego prace są często otwarte na wiele interpretacji i zmuszają widza do przeprowadzenia własnej analizy.
Zamiast kategoryzować twórczość Duchampa według tych ruchów, dokładniej byłoby opisać je w następujący sposób:
* Sztuka konceptualna: Podkreślał ideę dzieła, jego znaczenie i procesy myślowe, jakie ono wywołuje, a nie jego fizyczną formę czy tradycyjne techniki artystyczne.
* Dadaista: Jego twórczość ma cechy wspólne z Dadaizmem, ruchem, który rzucił wyzwanie tradycyjnym konwencjom artystycznym i przyjął absurd, satyrę i ideały antysystemowe.
* Awangarda: Duchamp był pionierem awangardy, przesuwającym granice sztuki i rzucającym wyzwanie konwencjonalnym normom.
Ostatecznie twórczość Duchampa najlepiej rozumieć jako wyjątkowe i złożone badanie tego, czym może być sztuka i w jaki sposób oddziałuje ona ze światem. Jest to mieszanka różnych podejść artystycznych, ale ostatecznie najlepiej jest ją rozumieć na własnych warunkach, jako świadectwo własnej, wyjątkowej wizji i filozofii artystycznej Duchampa.