Oto dlaczego:
* Natychmiastowa reakcja Frankensteina: Opisuje to stworzenie jako „ohydne”, „upiorne” i „obrzydliwe”. Cofa się ze strachu i prawie mdleje.
* Jego reakcje fizyczne: Opisuje uczucie mdłości, przytłoczenia i odrazy „brudnym” i „rozłożonym” wyglądem stworzenia.
* Jego wewnętrzna walka: Jest w konflikcie między pragnieniem stworzenia życia a wstrętem, jaki odczuwa wobec swojego stworzenia. Nazywa potwora „odrażającym”, „nieszczęsnym” i „nieszczęsnym”, podkreślając jego wewnętrzną odrazę.
Jednak „odraza” to nie jedyne uczucie, którego doświadcza. Frankenstein ma także poczucie odpowiedzialności i winy za powołanie stworzenia do istnienia. Ta złożona reakcja emocjonalna skłania go do porzucenia swojego dzieła i ostatecznie prowadzi do tragedii powieści.
Warto pamiętać: Tekst pozostawia pole do indywidualnej interpretacji. Niektórzy czytelnicy mogą postrzegać reakcję Frankensteina wyłącznie jako reakcję odrazy, podczas gdy inni mogą postrzegać ją jako bardziej wyrafinowaną mieszankę przerażenia, poczucia winy i żalu.