1. Znajdowanie materiału:
* Drewno: Wybraliby mocne, proste gałęzie lub kłody, prawdopodobnie z drzew takich jak dąb, jesion czy sosna.
* Kamień: Do grotu włóczni potrzebowali ostrych, trwałych kamieni. Obsydian, krzemień, czert i inne rodzaje skał były powszechnym wyborem.
2. Kształtowanie wału:
* Narzędzia: Do ostrożnego kształtowania drewna w drzewce włóczni używano kamiennych toporów, toporów i noży. Proces ten wymagał cierpliwości i umiejętności.
* Pożar: Czasami do kształtowania drewna używano ognia, zwęglając je, aby ułatwić obróbkę.
3. Tworzenie grotu włóczni:
* Pukanie: Kamień uformowano w szpic, stosując proces zwany knappingiem. Polegało to na uderzaniu kamienia inną skałą, aby oddzielić małe kawałki i stopniowo uformować pożądany kształt.
* Hafting: Grot włóczni mocowano do trzonu różnymi metodami:
* Wiązanie: Grot włóczni można było przymocować do drzewca za pomocą włókien roślinnych, ścięgien lub skóry.
* Gniazdo: W późniejszych okresach niektóre groty włóczni miały gniazdo pasujące do końca drzewca.
* Klej: Do pewniejszego zamocowania grotu można było użyć materiałów organicznych, takich jak żywice roślinne lub smoła.
4. Wykończenie:
* Ostrzenie: Końcówka grotu została zaostrzona, aby stworzyć ostry grot do polowania.
* Dekoracja: Niektóre włócznie mogły być ozdobione farbą, rzeźbami lub piórami do różnych celów, takich jak użycie rytualne lub wskazanie statusu.
Ważne uwagi:
* Proces ten różnił się w zależności od kultur i okresów epoki kamienia.
* Chociaż możemy zrekonstruować ogólne techniki, poszczególne metody wytwarzania włóczni różniłyby się w zależności od dostępnych materiałów i konkretnych potrzeb.
Ogólnie rzecz biorąc, wytwarzanie włóczni w epoce kamienia było wykwalifikowanym i złożonym procesem, wykazującym pomysłowość i zdolności adaptacyjne wczesnych ludzi.