Reakcja Edmunda na odkrycie, że Aslan był z kamienia, nie jest w książce wyraźnie opisana. Możemy jednak wywnioskować jego uczucia na podstawie rozwoju jego postaci i kontekstu sceny:
* Rozczarowanie: Edmund początkowo był sceptyczny co do mocy Aslana i prawdopodobnie miał nadzieję na postać bardziej „ludzką” lub mniej mityczną. Potwierdzeniem jego wątpliwości mogła być informacja, że Aslan był posągiem.
* Zamieszanie: Nagłe zniknięcie Aslana i jego przemiana w kamień byłyby dla Edmunda zdumiewające i dezorientujące, zwłaszcza po doświadczeniu obecności i mocy Aslana.
* Strach: Postrzeganie Aslana jako martwego posągu mogło zwiększyć obawy Edmunda dotyczące niebezpieczeństwa, w jakim się znajdował, zwłaszcza po starciu z Białą Czarownicą.
* Akceptacja: Pomimo początkowego szoku Edmund ostatecznie został wiernym naśladowcą Aslana. Prawdopodobnie zaakceptował tę sytuację jako część planu Aslana, nawet jeśli nie do końca ją rozumiał.
Ostatecznie reakcją Edmunda byłaby mieszanka rozczarowania, zamętu, strachu i akceptacji. Rozpatrywałby tę sytuację, trzymając się wiary, którą zaczął rozwijać w Aslanie.