Oto jak:
* Reforma urzędnicza: Zastąpił patriarchat, najwyższą pozycję w rosyjskim Kościele prawosławnym, z świętym Synodem, Radą Biskupów mianowaną przez cara. To skutecznie umieściło kościół pod kontrolą państwa.
* sekularyzacja ziem kościelnych: Skonfiskował znaczną część ziemi Kościoła, która była głównym źródłem bogactwa i władzy. To przeniesienie gruntów do państwa pomogło sfinansować jego ambitne reformy i projekty.
* Kontrola na spotkaniach kościelnych: Uzyskał kontrolę nad mianowaniem biskupów i innych wysokich urzędników kościelnych. To pozwoliło mu zapewnić lojalność Kościoła i zapobiec potencjalnym wyzwaniom dla jego autorytetu.
* Ograniczenie wpływów kościoła: Ograniczył rolę Kościoła w życiu publicznym, ograniczając jego wpływ na edukację i inne aspekty społeczeństwa. Wprowadził także przepisy mające na celu kontrolowanie monastylizmu.
* promocja wpływów zachodnich: Zachęcał do przyjęcia idei i praktyk w Europie Zachodniej, które często kolidowały z tradycyjnymi wartościami prawosławnymi. Doprowadziło to do spadku wpływów kulturowych Kościoła.
Ważne jest, aby zauważyć, że Piotr Wielki nie był wręczny wrogo nastawiony do rosyjskiego Kościoła prawosławnego. Widział to jako kluczowe narzędzie do utrzymania porządku społecznego i promowania jego wizji zmodernizowanej Rosji. Patronował nawet instytucjami religijnymi i aktywnie uczestniczył w ceremoniach kościelnych. Był jednak zdeterminowany, aby Kościół pozostał podporządkowany państwu.
Wdrażając te środki, Piotr wielki znacznie zmniejszył moc i autonomię rosyjskiego Kościoła prawosławnego. To pozwoliło mu umocnić własny autorytet i wdrożyć jego ambitne reformy bez stawienia czoła znaczącej opozycji religijnej.