1. Porządek społeczny:System kastowy służył jako środek utrzymania porządku społecznego i hierarchii. Podzielił społeczeństwo na różne grupy w oparciu o ich zawód, status społeczny i urodzenie, zapewniając jednostkom ramy poznania swojego miejsca i roli w społeczeństwie.
2. Podział pracy:System kastowy przydzielał różnym kastom różne zawody. Pomogło to w organizacji siły roboczej i zapewniło sprawną realizację podstawowych zadań. Każda kasta miała określone umiejętności i obowiązki, przyczyniając się do ogólnego funkcjonowania społeczeństwa.
3. Wierzenia religijne:System kastowy był ściśle powiązany z wierzeniami i praktykami religijnymi w hinduizmie. Wierzono, że o kascie ludzi decyduje karma (działania) z poprzednich wcieleń. System wzmacniał ideę dharmy (obowiązku religijnego) i dążenia do duchowego wyzwolenia.
4. Mobilność społeczna:chociaż system kastowy był w dużej mierze sztywny, pozwalał na pewien stopień mobilności społecznej. Z biegiem czasu niektóre kasty zyskały wyższy status dzięki swoim osiągnięciom, bogactwu lub wkładowi w społeczeństwo. Pozwoliło to jednostkom poprawić swoją pozycję społeczną w hierarchii kastowej.
5. Tożsamość grupowa:System kastowy sprzyjał poczuciu tożsamości grupowej i przynależności. Członkowie tej samej kasty mieli wspólne praktyki kulturowe, tradycje i rytuały. Dawała poczucie wspólnoty i wzajemnego wsparcia w ramach grup kastowych.
6. Kontrola społeczna:System kastowy służył jako środek kontroli społecznej i utrzymania status quo. Zniechęcało to do zawierania małżeństw, związków i interakcji międzykastowych, wzmacniając granice między różnymi kastami. Pomogło to zachować porządek społeczny i zapobiec wstrząsom społecznym.
Należy zauważyć, że system kastowy był z czasem krytykowany i kwestionowany ze względu na jego dyskryminujący charakter i nierówności społeczne, które utrwalał. We współczesnych Indiach podjęto wysiłki, aby zaradzić dyskryminacji ze względu na kastę i promować równość poprzez różne inicjatywy prawne, społeczne i edukacyjne.