Gwiazda Dawida ma duże znaczenie kulturowe i religijne w judaizmie. W starożytności był powszechnie używany jako motyw dekoracyjny w synagogach i żydowskich artefaktach, a później stał się symbolem żydowskiej tożsamości i wiary. Gwiazda Dawida pojawiała się na żydowskich flagach, emblematach i innych przedmiotach użytku ceremonialnego i religijnego.
Dokładne pochodzenie skojarzenia króla Dawida z Gwiazdą Dawida jest niepewne. Istnieją jednak różne interpretacje i legendy, które łączą te dwa zjawiska. Według jednej z tradycji na tarczy króla Dawida widniał wizerunek Gwiazdy, która symbolizowała jego siłę militarną i ochronę przed wrogami. Inna legenda sugeruje, że Gwiazda była obecna na koronie króla Dawida, reprezentując jego boski autorytet i przewodnictwo.
Gwiazdę Dawida przypisuje się także kształtowi harfy króla Dawida, uważanej za symbol jego talentów muzycznych. Ponadto niektóre interpretacje wiążą Gwiazdę z powstaniem plemion izraelskich za panowania króla Dawida.
Z biegiem czasu Gwiazda Dawida stała się znaczącym i trwałym symbolem w judaizmie, wykraczającym poza pierwotną reprezentację króla Dawida. Służy jako uniwersalny symbol żydowskiego dziedzictwa, tożsamości i jedności na całym świecie.