Orfeusz był legendarnym muzykiem, poetą i prorokiem w starożytnej mitologii greckiej. Był synem Kaliope, muzy poezji epickiej, i Ojagrosa, króla Tracji. Mówi się, że Orfeusz otrzymał od Apolla lirę i nauczył się na niej grać od samego boga.
Muzyka Orfeusza była tak piękna, że mogła oczarować wszystkie żywe istoty, a nawet przedmioty nieożywione. Potrafił sprawić, że drzewa tańczyły, rzeki płynęły pod górę, a dzikie zwierzęta podążały za nim. Mówi się, że jego muzyka wzruszała nawet bogów do łez.
Najbardziej znaną historią Orfeusza jest jego podróż do podziemi, aby uratować swoją żonę Eurydykę. Eurydyka została ukąszona przez węża i umarła, a Orfeusz był tak pogrążony w smutku, że postanowił udać się do podziemi i sprowadzić ją z powrotem. Oczarował przewoźnika Charona, aby przeprawił go przez rzekę Styks i grał na lirze dla Hadesa, boga podziemi. Hades był tak poruszony muzyką Orfeusza, że zgodził się wypuścić Eurydykę, pod warunkiem, że Orfeusz nie obejrzy się na nią, dopóki nie dotrą na powierzchnię ziemi.
Orfeusz zgodził się na ten warunek i wraz z Eurydyką zaczęli wracać do świata żywych. Jednak Orfeusz był tak przejęty radością, że zapomniał o swoim stanie i odwrócił się, aby spojrzeć na Eurydykę tuż przed wypłynięciem na powierzchnię. Eurydyka natychmiast zniknęła, a Orfeusz został sam w swoim żalu.
Orfeusz był tak załamany, że nie zgodził się już nigdy więcej grać muzyki. W końcu zmarł z żalu, a jego głowę wrzucono do rzeki Hebrus. Mówi się, że jego głowa nadal śpiewała, gdy płynęła w dół rzeki, a drzewa i kwiaty wzdłuż brzegu rzeki kwitły w odpowiedzi na jego muzykę.