Tygle porcelanowe wykonane są z mieszaniny gliny i innych minerałów, takich jak skaleń i kwarc. Wypalane są w wysokich temperaturach, aby stworzyć twardy, nieporowaty materiał odporny na ciepło i chemikalia. Tygle porcelanowe są zwykle używane do topienia metali, soli i innych związków, które nie wymagają bardzo wysokich temperatur.
Tygle krzemionkowe wykonane są z czystego dwutlenku krzemu (SiO2). Produkowane są poprzez stapianie piasku kwarcowego w wysokich temperaturach, w wyniku czego powstaje bardzo twardy i obojętny materiał. Tygle krzemionkowe są bardziej odporne na ciepło niż tygle porcelanowe i można je stosować do topienia materiałów w temperaturach do 1800 stopni Celsjusza. Jednak tygle krzemionkowe są również droższe niż tygle porcelanowe.
Główną różnicą między tyglemi porcelanowymi i krzemionkowymi jest ich skład. Tygle porcelanowe wykonane są z mieszaniny minerałów, natomiast tygle krzemionkowe wykonane są z czystego dwutlenku krzemu. Ta różnica w składzie skutkuje różnymi właściwościami, takimi jak temperatura topnienia, rozszerzalność cieplna i odporność chemiczna.
Tygle porcelanowe mają wyższą temperaturę topnienia niż tygle krzemionkowe i są również mniej odporne na rozszerzalność cieplną. Oznacza to, że tygle porcelanowe są bardziej podatne na pękanie lub pękanie, gdy są szybko podgrzewane lub chłodzone. Z drugiej strony tygle krzemionkowe są bardziej odporne na rozszerzalność cieplną i mogą być stosowane w zastosowaniach wysokotemperaturowych.
Tygle porcelanowe są również mniej odporne chemicznie niż tygle krzemionkowe. Oznacza to, że tygle porcelanowe częściej wchodzą w reakcję z materiałami, które są używane do topienia, co może spowodować zanieczyszczenie próbek. Z drugiej strony tygle krzemionkowe są bardzo odporne chemicznie i rzadziej wchodzą w reakcję z materiałami, które są używane do topienia.
Ogólnie rzecz biorąc, tygle porcelanowe są tańsze niż tygle krzemionkowe. Jednakże najlepszy wybór tygla do konkretnego zastosowania będzie zależał od konkretnych wymagań eksperymentu.