Niektóre z najwcześniejszych przykładów rzeźb kinetycznych pochodzą z I wieku naszej ery, kiedy chińscy wynalazcy stworzyli wiatraki i koła wodne, które wykorzystywały do poruszania się siłę sił naturalnych. W XVI wieku włoski artysta Leonardo da Vinci zaprojektował serię rzeźb mechanicznych, w tym samochód samobieżny i maszynę latającą. Rzeźba kinetyczna zaczęła zyskiwać na popularności na początku XX wieku, kiedy artyści zaczęli eksperymentować z nowymi materiałami i technologiami. Dziś rzeźba kinetyczna jest uznaną formą sztuki, uprawianą przez artystów na całym świecie.
Rzeźby kinetyczne mogą być wykonane z różnych materiałów, w tym metalu, drewna, plastiku i szkła. Ruchem tych rzeźb można sterować za pomocą różnych środków, w tym przekładni, krzywek i silników. Niektóre rzeźby kinetyczne zostały zaprojektowane tak, aby były całkowicie samowystarczalne, podczas gdy inne wymagają zewnętrznych źródeł zasilania.
Rzeźbę kinetyczną można wykorzystać do tworzenia różnorodnych efektów wizualnych i dźwiękowych. Niektóre rzeźby kinetyczne mają charakter czysto wizualny, inne natomiast wytwarzają dźwięk. Ruch tych rzeźb może stworzyć poczucie rytmu i energii, a także można je wykorzystać do tworzenia różnorodnych iluzji przestrzennych.
Rzeźba kinetyczna jest formą sztuki, która stale ewoluuje. Cały czas opracowywane są nowe materiały i technologie, a artyści znajdują nowe sposoby wykorzystania tych materiałów i technologii do tworzenia innowacyjnych i ekscytujących dzieł sztuki. Rzeźba kinetyczna to fascynująca i dynamiczna forma sztuki, która oferuje nieograniczone możliwości kreatywności.