2. Edukacja i szkolenie: Anderson przeszła formalne szkolenie taneczne na Uniwersytecie Iowa, gdzie studiowała taniec nowoczesny i choreografię. Ta edukacja zapewniła jej umiejętności techniczne i wiedzę niezbędną do tworzenia choreografii.
3. Wpływy artystyczne: Anderson inspirował się różnymi wpływami artystycznymi, w tym tańcem współczesnym, baletem i sztuką współczesną. Inspiracje czerpie z twórczości takich choreografów, jak Merce Cunningham i Martha Graham, a także artystów wizualnych, takich jak Wassily Kandinsky i Piet Mondrian.
4. Kwestie społeczne i kulturalne: Choreografia Andersona często porusza kwestie społeczne i kulturowe, takie jak płeć, tożsamość i niesprawiedliwość społeczna. Używa tańca jako środka wyrażania swoich myśli i poglądów na te tematy, starając się sprowokować do myślenia i dialogu między publicznością.
5. Współpraca: Anderson współpracował z artystami z różnych dziedzin, w tym z muzykami, artystami wizualnymi i filmowcami. Ta współpraca pozwoliła jej odkryć interdyscyplinarne podejście do choreografii i stworzyć unikalne doświadczenia artystyczne.
6. Eksperymenty i innowacje: Anderson znana jest ze swojego eksperymentalnego i innowacyjnego podejścia do choreografii. Nieustannie zgłębia nowe słowniki i techniki ruchowe, przesuwając granice tańca i rzucając wyzwanie konwencjonalnym wyobrażeniom o tym, czym jest taniec.
7. Wizja artystyczna: Anderson ma odrębną wizję artystyczną, która przyświeca jej pracy choreograficznej. Stara się tworzyć dzieła, które są wizualnie oszałamiające, emocjonalne i prowokujące do myślenia, pozostawiając trwałe wrażenie na widzach.