Oto zestawienie kluczowych idei Kuhna:
* Nauka normalna: Nauka działa w ramach dominującego „paradygmatu” – zestawu wspólnych założeń, teorii i metod, które definiują to, co uważa się za uzasadnione badania naukowe.
* Anomalie: W miarę postępu nauki pojawiają się anomalie i niespójności, które podważają istniejący paradygmat.
* Kryzys: Jeśli te anomalie kumulują się i nie można ich wytłumaczyć istniejącym paradygmatem, pojawia się kryzys.
* Rewolucja naukowa: Rewolucja naukowa następuje, gdy pojawia się nowy paradygmat, oferujący bardziej wszechstronne i satysfakcjonujące wyjaśnienie anomalii. Ten nowy paradygmat staje się wówczas dominującym, co prowadzi do zmiany sposobu prowadzenia i rozumienia nauki.
Kluczowe skutki pracy Kuhna:
* Challenged the traditional view of scientific progress: Kuhn argumentował, że postęp naukowy nie jest liniową akumulacją wiedzy, ale raczej serią rewolucyjnych zmian paradygmatów.
* Wprowadzono koncepcję niewspółmierności: Różne paradygmaty są często niewspółmierne, co oznacza, że nie można ich bezpośrednio porównywać ani przekładać na siebie.
* Podkreślił rolę czynników społecznych i historycznych w nauce: Kuhn argumentował, że postęp naukowy nie jest determinowany wyłącznie przez obiektywne dowody, ale wpływają na niego także czynniki społeczne i historyczne.
Prace Kuhna wywarły głęboki wpływ na filozofię nauki, historię nauki, a nawet nauki społeczne. Pomaga nam zrozumieć, w jaki sposób wiedza naukowa ewoluuje i jak sama natura nauki zmienia się w czasie.