Jednak Courbet z pewnością odegrał znaczącą rolę w kształtowaniu i popularyzacji realizmu . Był zdecydowanym zwolennikiem przedstawiania życia zwykłych ludzi i codziennego świata, a jego kontrowersyjne obrazy, takie jak „Łamacze kamieni” i „Pogrzeb w Ornans”, rzucały wyzwanie tradycyjnym tematom i stylom sztuki akademickiej.
Oto jak zmienił się realizm po pojawieniu się Courbeta:
* Skoncentruj się na zwykłym życiu: Courbet i inni realiści zajęli się przedstawianiem życia ludzi z klasy robotniczej, chłopów i robotników. Pokazali realia swojej egzystencji, w tym biedę, trudy i pracę. Kontrastuje to z wyidealizowanymi tematami sztuki akademickiej, która faworyzowała mitologię, historię i tematykę religijną.
* Nacisk na bezpośrednią obserwację: Artyści realistyczni kładli nacisk na bezpośrednią obserwację świata i dokładne jego ukazywanie. Odrzucili romantyczne i wyidealizowane podejście wcześniejszych ruchów, dążąc do przedstawienia zgodnego z prawdą i obiektywnego.
* Odrzucenie idealizmu: Realizm rzucił wyzwanie romantycznym ideałom piękna i doskonałości, które charakteryzowały wcześniejsze style artystyczne. Akceptowali niedoskonałości i złożoność rzeczywistości, ukazując piękno codzienności i walkę codziennego życia.
* Komentarz społeczny: Sztuka realistyczna często zawierała mocny komentarz społeczny, obnażający nierówności i niesprawiedliwości społeczne. Służyło jako potężne narzędzie podnoszenia świadomości na temat ubóstwa, warunków pracy i innych kwestii społecznych.
Realizm nie był jednak ruchem monolitycznym. Różni artyści tego ruchu rozwinęli swoje własne, unikalne style i podejścia:
* Proso: Skupiony na godności pracy chłopskiej.
* Daumier: Satyryczne tematy społeczne i polityczne z kąśliwym humorem.
* Manet: Wypełnił lukę między realizmem a impresjonizmem, włączając współczesne życie i luźniejsze prace pędzlem.
Chociaż realizm był ruchem stosunkowo krótkotrwałym, jego wpływ na późniejsze ruchy artystyczne był głęboki. Położył podwaliny pod impresjonizm, naturalizm, a nawet modernizm. Nacisk realizmu na obserwację, bezpośredniość i komentarz społeczny nadal odbija się echem w sztuce współczesnej.