Okres późnego baroku (1650-1750) nastąpił zwrot w kierunku bardziej homofonicznego stylu komponowania, w którym jednej linii melodycznej towarzyszą akordy. Kompozytorzy tego okresu to George Frideric Handel, Antonio Vivaldi i Domenico Scarlatti.
Oto niektóre specyficzne różnice między wczesnym i późnym barokiem:
* Tekstura: Muzyka wczesnego baroku jest często bardziej kontrapunktowa, z wieloma liniami melodycznymi, które splatają się ze sobą. Muzyka późnobarokowa ma raczej charakter homofoniczny, z jedną główną melodią, której towarzyszą akordy.
* Harmonia: Muzyka wczesnego baroku często wykorzystuje dysonansowe harmonie, które tworzą poczucie napięcia i podniecenia. W muzyce późnobarokowej częściej wykorzystuje się harmonie spółgłoskowe, które tworzą poczucie spokoju i ciszy.
* Rytm: Muzyka wczesnego baroku charakteryzuje się często szybkim i żywym tempem. Muzyka późnobarokowa charakteryzuje się raczej wolnym i dostojnym tempem.
* Oprzyrządowanie: Muzyka wczesnobarokowa jest często zapisywana na małe zespoły, takie jak zespoły kameralne lub instrumenty solowe z basso continuo. Muzyka późnobarokowa jest częściej przeznaczona na duże orkiestry.
To oczywiście tylko ogólne trendy. Istnieje wiele wyjątków od tych zasad, a niektórzy kompozytorzy w swojej muzyce łączyli nawet elementy wczesnego i późnego baroku.