1. Opera: Opera, wybitny gatunek muzyczny łączący dramat i muzykę, została udoskonalona i spopularyzowana w epoce baroku. Opery barokowe zazwyczaj miały bogatą dekorację wokalną i wykorzystywały różne style muzyczne, takie jak recytatyw, aria i refren. Do znanych oper barokowych zalicza się „Orfeo” Monteverdiego, „Giulio Cesare” Handla oraz „Dydona i Eneasz” Purcella.
2. Oratorium: W okresie baroku dominowały oratoria, wielkoformatowe dzieła chóralne oparte na tekstach religijnych lub biblijnych. W przeciwieństwie do oper, oratoriom brakowało elementów teatralnych, a narrację opierały się wyłącznie na ekspresji muzycznej. Godne uwagi przykłady obejmują „Pasję według św. Mateusza” Bacha i „Mesjasz” Handla.
3. Kantata: Kantaty, podobnie jak oratoria, były kompozycjami wokalnymi łączącymi recytatywy, arie i refreny, ale były krótsze. Poruszały różną tematykę, zarówno sakralną, jak i świecką. Kantaty były popularne w kościele luterańskim, a Bach stworzył pokaźną liczbę dzieł.
4. Apartament: Suity były kompozycjami instrumentalnymi składającymi się z szeregu kontrastujących ruchów tanecznych. Suity barokowe często zaczynały się od allemandy i kończyły tańcami takimi jak courantes, sarabandes i gigues. Ruchy ułożono według tempa, rytmu i metrum, tworząc zrównoważoną i urozmaiconą kompozycję.
5. Koncert: W epoce baroku rozwinęła się i spopularyzowała forma koncertu. W koncertach występował solista lub niewielka grupa solistów (concertino) kontrastując z większym zespołem (ripieno). W tym czasie rozkwitły koncerty instrumentalne, zwłaszcza koncert skrzypcowy, wraz z koncertem Grosso.
6. Sonata: Sonata, będąca wieloczęściowym utworem instrumentalnym, była szeroko kultywowana w okresie baroku. Sonaty pisano zazwyczaj na jeden instrument z continuo (towarzyszącym instrumentem basowym i akompaniamentem akordowym). Sonata klawiszowa z klawesynem lub organami osiągnęła swój apogeum w dziełach takich postaci jak Scarlatti i Handel.
7. Fuga: Fuga, forma kontrapunktyczna oparta na naśladowaniu i rozwinięciu melodii przedmiotowej, była wybitną techniką kompozytorską epoki baroku. „Well-Tempered Clavier” Bacha, zbiór preludiów i fug we wszystkich tonacjach durowych i molowych, uosabia złożoność i kunszt fug barokowych.
8. Toccata: Toccatas, wirtuozowskie utwory klawiszowe charakteryzujące się szybkimi pasażami, rozkwitły w okresie baroku. Często miały charakter improwizacyjny i zawierały śmiałe i żywe pokazy sprawności technicznej.
9. Pasja: Scenerią pasyjną były muzyczne narracje o cierpieniu, ukrzyżowaniu i śmierci Jezusa Chrystusa, zazwyczaj oparte na relacjach ewangelicznych. Utwory te łączyły deklamację tekstu, refreny i instrumentalne przerywniki, oddając dramatyczne i emocjonalne aspekty historii.
10. Odmiany stylistyczne: Kompozytorzy baroku celowali także w zróżnicowanych stylistycznie formach, takich jak chaconne, passacaglia i wariacje na temat ostinato. Te środki kompozycyjne wykorzystywały powtarzające się wzory harmoniczne lub motywy melodyczne, umożliwiając kompozytorom odkrywanie głębi melodycznej i emocjonalnej.
To tylko niektóre przykłady różnorodnych kompozycji, które powstały lub rozkwitły w okresie baroku, podkreślając muzyczną kreatywność, innowacyjność i mistrzostwo techniczne kompozytorów tamtej epoki.