Późny barok to także rozwój nowych gatunków muzycznych, takich jak opera i oratorium, oraz rozwój muzyki instrumentalnej. Do najsłynniejszych kompozytorów baroku należą Johann Sebastian Bach, George Frideric Handel i Antonio Vivaldi.
Oto niektóre cechy późnego baroku:
Wyszukane zdobienia :Późny barok był znany ze stosowania wyszukanych ozdób, takich jak tryle, zwroty i mordenty. Ozdoba ta była często używana do ozdabiania melodii i tworzenia wrażenia ruchu.
Przesadne ruchy :Muzykę późnego baroku często charakteryzowały przesadne ruchy i gesty. Było to widoczne zarówno w muzyce wokalnej, jak i instrumentalnej, i zostało wykorzystane do stworzenia poczucia dramatyzmu i ekscytacji.
Dramatyczne kontrasty :Muzykę późnego baroku często charakteryzowały dramatyczne kontrasty, takie jak głośna i miękka dynamika, szybkie i wolne tempo oraz wysokie i niskie tony. Te kontrasty zostały wykorzystane do stworzenia poczucia napięcia i odprężenia.
Nowe gatunki muzyczne :W późnym baroku rozwinęły się nowe gatunki muzyczne, takie jak opera i oratorium. Gatunki te charakteryzowały się wykorzystaniem muzyki dramatycznej do opowiadania historii. Opera i oratorium szybko stały się popularną formą rozrywki i pomogły w rozpowszechnieniu muzyki barokowej wśród szerszej publiczności.
Narodziny muzyki instrumentalnej :W późnym baroku rozwinęła się także muzyka instrumentalna. Muzyka instrumentalna była często komponowana na instrumenty solowe, takie jak skrzypce czy klawesyn, i często służyła podkreśleniu wirtuozerii wykonawcy.