Sztukę renesansu charakteryzuje powrót do wartości klasycznej starożytności, zwłaszcza w sztuce Grecji i Rzymu. Znalazło to odzwierciedlenie w ponownym zainteresowaniu studiowaniem literatury klasycznej, filozofii i historii. Artyści zaczęli przedstawiać postacie ludzkie w bardziej realistyczny sposób, wykorzystując perspektywę, aby stworzyć w swoich obrazach iluzję głębi.
W okresie renesansu narodził się także indywidualizm, a artyści zaczęli podpisywać swoje dzieła. Było to znaczące odejście od średniowiecza, kiedy sztukę często tworzyli anonimowi rzemieślnicy.
Do najsłynniejszych artystów renesansu należą Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Rafael, Donatello, Tycjan i Tintoretto.
Oto niektóre z kluczowych cech sztuki renesansu:
* Realizm: Artyści renesansu starali się przedstawiać postacie ludzkie i przedmioty w sposób bardziej realistyczny niż miało to miejsce w średniowieczu. Osiągnięto to poprzez zastosowanie perspektywy, cieniowania i anatomii.
* Humanizm: Sztuka renesansu celebrowała ludzką formę i indywidualizm. Było to odejście od średniowiecza, kiedy sztuka często skupiała się na tematyce religijnej.
* Klasycyzm: Artyści renesansu czerpali inspirację ze sztuki klasycznej Grecji i Rzymu. Widać to po zastosowaniu klasycznych motywów, takich jak naga postać, wieniec laurowy i kolumna jońska.
* Eksperymenty: Artyści renesansu chętnie eksperymentowali z nowymi technikami i pomysłami. Doprowadziło to do rozwoju nowych gatunków sztuki, takich jak portret i malarstwo pejzażowe.
Sztuka renesansu wywarła głęboki wpływ na kulturę Zachodu. Pomogło ukształtować sposób myślenia ludzi o sztuce, pięknie i kondycji ludzkiej. Położył także podwaliny pod rozwój sztuki współczesnej.