- Nacisk na indywidualność: Renesans był świadkiem odejścia od kolektywnej, feudalnej kultury średniowiecza w kierunku bardziej indywidualistycznej kultury miejskiej. Doprowadziło to do większego nacisku na potencjał i kreatywność jednostki, co znalazło odzwierciedlenie w pracach powstałych w tym okresie.
- Zainteresowanie kulturą klasyczną: W okresie renesansu ponownie wzrosło zainteresowanie klasyczną kulturą Grecji i Rzymu. Doprowadziło to do studiowania klasycznych tekstów i sztuki, które wywarły głęboki wpływ na rozwój sztuki, architektury i literatury renesansu.
- Sekularyzm: W okresie renesansu nastąpił spadek władzy i wpływów Kościoła, co doprowadziło do powstania bardziej świeckiej kultury. Doprowadziło to do większego skupienia się na tematach doczesnych w sztuce i literaturze, a także większego nacisku na własne doświadczenia jednostki.
- Empiryzm: W okresie renesansu nastąpiło odejście od abstrakcyjnej, teoretycznej wiedzy średniowiecza w kierunku wiedzy bardziej empirycznej, praktycznej. Doprowadziło to do większego nacisku na obserwację i eksperymenty, co znalazło odzwierciedlenie w postępie naukowym dokonanym w tym okresie.
- Humanizm: Myśliciele renesansu wierzyli w wrodzony potencjał człowieka. Wierzyli, że dzięki edukacji ludzie mogą osiągnąć wielkie rzeczy. Znajduje to odzwierciedlenie w dziełach pisarzy humanistycznych, takich jak Dante, Petrarka i Erazm.