Kluczowe cechy pop-artu obejmują :
- Wykorzystanie obrazów kultury popularnej
- Jasne, odważne kolory
- Proste formy
- Powtórzenie
- Ironia i humor
Do najsłynniejszych dzieł pop-artu należą „Puszki z zupą Campbella” Andy’ego Warhola, „Tonąca dziewczyna” Roya Lichtensteina i „Giant Hamburger” Claesa Oldenburga.
Powody pojawienia się pop-artu w latach 60. :
- Powstanie kultury konsumenckiej: Lata 60. XX w. przyniosły znaczący wzrost produkcji i konsumpcji dóbr i usług. Artyści popowi czerpali inspirację z tej kultury konsumpcyjnej i wykorzystywali ją jako temat swoich prac.
- Odrzucenie abstrakcyjnego ekspresjonizmu: Wielu artystów lat 60. uważało, że ekspresjonizm abstrakcyjny stał się zbyt abstrakcyjny i elitarny. Starali się tworzyć sztukę bardziej przystępną i odpowiednią dla zwykłych ludzi, co skłoniło ich do czerpania ze źródeł kultury popularnej.
- Wpływ środków masowego przekazu: W latach sześćdziesiątych XX wieku nastąpił rozwój środków masowego przekazu, takich jak telewizja i czasopisma. Artyści popowi wykorzystali te media jako źródło obrazów i inspiracji.
- Kontekst społeczny i polityczny: Lata 60. XX wieku to czas znaczących zmian społecznych i politycznych, w tym Ruchu Praw Obywatelskich i wojny w Wietnamie. Pop Art często odzwierciedlał te zmiany, włączając do swoich prac komentarze społeczne i polityczne.
Ogólnie rzecz biorąc, Pop Art był rewolucyjnym ruchem artystycznym, który rzucił wyzwanie tradycyjnym wyobrażeniom o tym, co stanowi sztukę i wprowadził sztukę do sfery życia codziennego.